Kalkulator BMI
Znajdź swoje BMI i zdrowy zakres wagi dla twojego wzrostu.
Waga prawidłowa (WHO)
Zdrowa waga dla tego wzrostu: 59,9 do 80,7 kg
BMI to liczba przesiewowa oparta na wzroście i wadze, a nie diagnoza. Nie mierzy bezpośrednio tkanki tłuszczowej. Dzieci i nastolatki potrzebują centyli BMI dla wieku, a nie tych kategorii dla dorosłych.
- Jednostki metryczne albo imperialne
- Kategorie wagowe WHO dla dorosłych
- Zdrowy zakres wagi dla twojego wzrostu
Jak obliczyć BMI
- Wybierz jednostki metryczne albo imperialne.
- Wpisz wzrost i wagę.
- Odczytaj BMI, kategorię i zdrowy zakres wagi.
Wzór na BMI
W systemie metrycznym BMI to waga w kilogramach podzielona przez wzrost w metrach do kwadratu: BMI = kg / m^2. W systemie imperialnym to BMI = 703 x lb / in^2, stała skalująca, która sprawia, że te same kategorie wagi i wzrostu działają z funtami i calami zamiast kilogramów i metrów.
Obie formuły mierzą to samo: jak ciężka jest dana osoba względem kwadratu swojego wzrostu, a nie jej rzeczywisty skład ciała. Podnoszenie wzrostu do kwadratu zamiast używania go wprost pozwala formule sprawiedliwie porównywać osoby o różnym wzroście, bo sama waga rośnie w przybliżeniu wraz z kwadratem wzrostu u osób o podobnej budowie.
Przykłady obliczeń
| Wzrost i waga | BMI | Kategoria WHO |
|---|---|---|
| 165 cm, 60 kg | 22,0 | Waga prawidłowa |
| 5 ft 9 in, 180 lb | 26,6 | Nadwaga |
| 175 cm, 90 kg | 29,4 | Nadwaga, blisko granicy otyłości |
Ostatni przykład pokazuje, dlaczego kategorie są zakresem, a nie pojedynczą liczbą: 29,4 i 30,0 opisują niemal to samo ciało, ale tylko jedna wartość przekracza granicę kolejnego pasma WHO.
Kategorie BMI WHO dla dorosłych
| BMI | Kategoria | Co to oznacza |
|---|---|---|
| Poniżej 18,5 | Niedowaga | Niższa waga ciała względem wzrostu niż typowa |
| 18,5 do 24,9 | Waga prawidłowa | Zakres związany z najniższym przeciętnym ryzykiem zdrowotnym |
| 25 do 29,9 | Nadwaga | Powyżej normy, przed pasmem otyłości |
| 30 i więcej | Otyłość | Znacznie powyżej normy |
Czego BMI nie mierzy
- Procentu tkanki tłuszczowej. BMI porównuje tylko wagę ze wzrostem, więc nie potrafi odróżnić mięśni od tłuszczu.
- Rozmieszczenia tłuszczu. Dwie osoby z takim samym BMI mogą mieć bardzo różne ilości tłuszczu trzewnego.
- Niczego na temat dzieci czy nastolatków, którzy potrzebują siatek centylowych BMI dla wieku zamiast tych stałych pasm dla dorosłych.
- Diagnozy. Lekarz albo inny specjalista ocenia BMI razem z innymi pomiarami, zanim wyciągnie jakikolwiek wniosek o zdrowiu danej osoby.
Kalkulator BMI: najczęstsze pytania
Jakie BMI ma osoba o wzroście 180 cm i wadze 75 kg?
23,1, co mieści się w zakresie wagi prawidłowej WHO od 18,5 do 24,9.
Jakie są kategorie BMI WHO dla dorosłych?
Poniżej 18,5 to niedowaga, od 18,5 do 24,9 to waga prawidłowa, od 25 do 29,9 to nadwaga, a 30 i więcej to otyłość.
Czy BMI mierzy tkankę tłuszczową?
Nie. BMI porównuje tylko wagę ze wzrostem. Nie mierzy bezpośrednio tkanki tłuszczowej, masy mięśniowej ani rozmieszczenia tłuszczu, więc sportowiec z dużą masą mięśniową może uzyskać wyższy wynik, niż można by się spodziewać.
Czy BMI to diagnoza?
Nie. BMI to liczba przesiewowa, a nie diagnoza. Lekarz ocenia BMI razem z innymi czynnikami, zanim wyciągnie jakikolwiek wniosek.
Czy mogę użyć tego dla dziecka albo nastolatka?
Nie. Dzieci i nastolatki potrzebują siatek centylowych BMI dla wieku zamiast stałych kategorii dla dorosłych używanych tutaj, bo zdrowe BMI zmienia się wraz z wiekiem i płcią w trakcie wzrostu.
Czy BMI równe 25 to sztywna granica?
Nie. 25 to miejsce, w którym zaczyna się pasmo nadwagi WHO, ale BMI zmienia się stopniowo, a osoba z wynikiem 24,8 nie różni się istotnie od osoby z wynikiem 25,1. Traktuj kategorie jako przybliżony drogowskaz, a nie ścisłą granicę.
Czy BMI różni się między mężczyznami a kobietami?
Nie. Standardowy wzór dla dorosłych i kategorie WHO używane tutaj są takie same dla mężczyzn i kobiet, choć procent tkanki tłuszczowej przy danym BMI często różni się między nimi.
Kto wymyślił wzór na BMI?
Belgijski matematyk Adolphe Quetelet opracował leżący u podstaw wzór wagi do kwadratu wzrostu w latach 30. XIX wieku jako statystykę populacyjną, a nie osobiste badanie zdrowia. Ponad sto lat później przemianowano go na wskaźnik masy ciała i przyjęto do przesiewowych badań indywidualnych.